به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل JAMA Pediatrics، یک مطالعه بزرگ سوئدی روی ۳.۷ میلیون نفر نشان داده است که عفونت‌های نادر TORCH که از یک زن باردار به جنین منتقل می‌شوند، با خطرات بسیار بالاتر ابتلا به اوتیسم و ​​ناتوانی ذهنی در مراحل بعدی زندگی مرتبط هستند. کودکانی که به عفونت مادرزادی TORCH مبتلا هستند، حدود سه برابر بیشتر احتمال دارد که به اوتیسم مبتلا شوند، بیش از هفت برابر بیشتر احتمال دارد که به ناتوانی ذهنی مبتلا شوند و تا ۳۰ برابر بیشتر احتمال دارد که به ناتوانی ذهنی شدید تا عمیق مبتلا شوند.

«رنه گاردنر»، پژوهشگر بخش بهداشت عمومی جهانی موسسه کارولینسکا که در این مطالعه مشارکت داشته است، می‌گوید: «تأکید بر این نکته مهم است که انتقال این عفونت‌ها از مادر به کودک غیرمعمول است. آنها بخش بسیار کمی از کل موارد اوتیسم در جمعیت را تشکیل می‌دهند، اما برای کودکانی که واقعاً تحت تأثیر قرار می‌گیرند، ما شاهد افزایش واضح خطر ابتلا به اوتیسم و ​​ناتوانی ذهنی هستیم.»

این تحقیق روی گروهی از عفونت‌های شناخته شده به عنوان عفونت‌های TORCH متمرکز بود. این دسته شامل موارد دیگر، از جمله سیتومگالوویروس، سرخجه، توکسوپلاسما و ویروس هرپس است. در حالی که اکثر عفونت‌های رایج مستقیماً به جنین در حال رشد نمی‌رسند، این عوامل بیماری‌زا گاهی اوقات می‌توانند از جفت عبور کرده و باعث عفونت مادرزادی شوند.

مطالعه‌ای که ۳.۷ میلیون نفر را دنبال کرد

محققان سوابق سلامت و آموزش ۳.۷ میلیون نفر متولد سوئد بین سال‌های ۱۹۸۷ تا ۲۰۲۱ را بررسی کردند. در میان این جمعیت، ۹۷۵ نفر به عفونت مادرزادی TORCH مبتلا شده بودند.

شرکت‌کنندگان به مدت سه دهه پیگیری شدند و این به تیم اجازه داد تا بررسی کند که آیا این عفونت‌ها با تشخیص‌های عصبی-رشدی بعدی و نتایج آموزشی مرتبط هستند یا خیر.

کودکان مبتلا به عفونت مادرزادی TORCH حدود سه برابر بیشتر از کودکان بدون عفونت، احتمال ابتلا به اوتیسم در آینده داشتند. احتمال تشخیص ناتوانی ذهنی در آنها بیش از هفت برابر بیشتر بود.

برای ناتوانی ذهنی شدید تا عمیق، این تفاوت حتی بیشتر بود و خطر تا ۳۰ برابر افزایش می‌یافت.

افزایش خطر زیاد، اما موارد کلی کم

این ارقام نشان دهنده افزایش قابل توجه خطر نسبی هستند، اما عفونت‌های مادرزادی TORCH نادر هستند. در نتیجه، آنها تنها بخش کوچکی از موارد اوتیسم و ​​ناتوانی ذهنی را در کل جمعیت تشکیل می‌دهند.

محققان تخمین می‌زنند که عفونت‌های مادرزادی TORCH ممکن است با حدود ۱.۲ درصد از موارد ناتوانی ذهنی شدید در سوئد مرتبط باشد. آنها تخمین می‌زنند که حدود ۰.۰۳۴ درصد از موارد اوتیسم در این کشور را می‌توان به این عفونت‌ها نسبت داد.

با این حال، در سطح فردی، محققان تخمین می‌زنند که تقریباً از هر پنج کودک متولد شده با عفونت TORCH، یک نفر ممکن است بعداً به اوتیسم مبتلا شود.

«هوگو سجویست»، دانشجوی دکترا و پژوهشگر اصلی این مطالعه، می‌گوید: «مدت‌هاست که می‌دانیم این عفونت‌ها می‌توانند باعث ناتوانی ذهنی شوند. با این حال، ارتباط آن با اوتیسم در تحقیقات قبلی که اغلب بر اساس گروه‌های کوچک بیمار بوده است، کمتر مشخص بوده است. این مطالعه تا به امروز بزرگترین مطالعه در این زمینه بوده و بر اساس داده‌های ثبت ملی است که تقریباً کل جمعیت سوئد را پوشش می‌دهد.»

مقایسه خواهر و برادر، این ارتباط را آزمایش می‌کند

محققان همچنین از مقایسه خواهر و برادرها برای بررسی این موضوع استفاده کردند که آیا این یافته‌ها ممکن است با ویژگی‌های مشترک درون خانواده‌ها توضیح داده شوند یا خیر.

آنها کودکانی را که عفونت TORCH را تجربه کرده بودند با خواهر و برادرهای خودشان که این عفونت را تجربه نکرده بودند، مقایسه کردند. الگو در این مقایسه‌ها مشابه باقی ماند، که نشان می‌دهد بعید است عوامل مشترک خانوادگی به تنهایی این ارتباط‌ها را توضیح دهند.

محققان ارتباط روشنی بین عفونت‌های مادرزادی TORCH و سایر بیماری‌های عصبی ـ روانی، از جمله ADHD یا اختلال وسواس فکری-عملی، شناسایی نکردند.

با این حال، آنها تفاوت‌هایی در عملکرد مدرسه یافتند. حتی در میان کودکانی که به اوتیسم یا ناتوانی ذهنی مبتلا نبودند، افراد مبتلا به عفونت مادرزادی TORCH به طور متوسط ​​نمرات پایین‌تری نسبت به کودکان بدون عفونت دریافت کردند.

اثرات بالقوه بلندمدت بر مغز

رنه گاردنر می‌گوید: "نتایج ما نشان می‌دهد که برخی از عفونت‌های منتقل شده به جنین در دوران بارداری ممکن است اثرات بلندمدتی بر رشد مغز داشته باشند. اگرچه این عفونت‌های مادرزادی نادر هستند، اما برخی از آنها قابل پیشگیری هستند که آنها را از دیدگاه بهداشت عمومی مهم می‌کند."

محققان می‌گویند این یافته‌ها اهمیت پیشگیری از عفونت‌هایی را که می‌توانند در دوران بارداری به جنین منتقل شوند، برجسته می‌کند.

«سندرم تورچ» (TORCH) مجموعه‌ای از علائم ناشی از عفونت مادرزادی با توکسوپلاسموز، سرخجه (روبلا)، سیتومگالوویروس، هرپس سیمپلکس و سایر ارگانیزم‌ها از جمله سیفلیس، پاروویروس و واریسلا زوستر است. ویروس زیکا جدیدترین عضو عفونت‌های تورچ محسوب می‌شود.

سرخجه یکی از نمونه‌هایی است که نشان می‌دهد چگونه پیشگیری می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند. این عفونت از زمان معرفی برنامه‌های واکسیناسیون ملی در سوئد عملاً از بین رفته است. به گفته محققان، حفظ برنامه‌های واکسیناسیون و سایر اقدامات پیشگیرانه برای کاهش عفونت‌هایی که می‌توانند از یک زن باردار به جنین در حال رشد منتقل شوند، همچنان مهم است.